Pegasus
Iedere ochtend sla ik
mijn vleugels open.
Het gras om me heen
ademt voorjaar.
Briesende paarden
grazen aan de overkant.
In de ruimte die ons scheidt
raast leven voorbij.
Versteende hoeven
beteugelen mijn vlucht.
Iedere nacht hinnikt mijn
hooglied boven het Hengstdal
galoppeer ik het schuim
op mijn bit
om voor dag- en dauwlicht
hier te landen.
In zwaar beton geplant
ben ik gekomen om te blijven.

Pegasus

Al sinds 1965 staat in het parkje aan het einde van de Hengstdalseweg het iconische Pegasusbeeld van beeldhouwer Ed van Teeseling. In de Griekse mythologie is Pegasus het gevleugelde paard dat met een hoefslag de Hippocrene, de bron van de Muzen, deed ontspringen – een bron die symbool staat voor inspiratie en dichterlijke verbeelding.
Hoe toepasselijk dat dichter Saskia van Leendert de mythe met het kunstwerk en de plek verbindt, én laat zien hoe ook hier een bron van verbeelding voor de toevallige passant kan ontspringen. Ze schreef haar gedicht Pegasus in de tijd dat ze nog in de buurt woonde en regelmatig langs het beeld kwam. In alle seizoenen was het een baken van vreugde en troost en de regels dienden zich als het ware vanzelf aan, vertelde ze tijdens de onthulling.
Na een intensieve voorbereidingsperiode konden we op 17 april 2026 dit bijzondere veertigste baken onder grote publieke belangstelling toevoegen aan het lijstje. Voorzitter Literaire Bakens Nijmegen, Hans Peters heette iedereen welkom, oud-stadsdichter Frouke Arns hield een kort interview met Saskia, waarna burgemeester Hubert Bruls samen met de dichter het baken onthulde. Daarna volgde een bevlogen toespraak van de burgemeester over het belang van de literatuur in het algemeen en de waarde van poëzie en proza in de openbare ruimte als een laagdrempelige kennismaking met literatuur voor het publiek. De lange, vrolijke nazit in de avondzon bij het tegenovergelegen etablissement (Tante Koosje) sloot de geslaagde onthulling af.
Saskia van Leendert (1972) schrijft poëzie waarin er soms een dunne lijn is tussen het alledaagse en het absurde. Ze is gefascineerd door de plek van het individu in de wereld, door de manieren waarop mensen verbinding zoeken, zichzelf verliezen of juist ontdekken. Ze stond in de finale van het NK Poetry Slam (2010) en won o.a. de Literatuurprijs Zeist en de Plantage Poëzieprijs. In 2023 verscheen haar vierde bundel Het oog dat vangt, een samenwerking met kunstfotograaf Ineke van Middelkoop. Ook maakt ze deel uit van de Klimaatdichters, een netwerk van schrijvers die hun stem laten horen over de toekomst van de aarde.
Ed van Teeseling (Amsterdam, 1924 – 2008) was een Nederlandse beeldhouwer die het grootste deel van zijn leven in Nijmegen werkte. Hij studeerde aan de Academie Kunstoefening in Arnhem en ontwikkelde een veelzijdig oeuvre in brons, van figuratieve tot meer abstracte sculpturen. Van Teeseling maakte vele beelden voor de openbare ruimte, vooral in Nijmegen en omgeving, en speelde een belangrijke rol in het naoorlogse kunstleven van de stad. Zijn werk kenmerkt zich door een krachtige, vaak monumentale vormentaal.